A cotiá feita pesadelo: a porta de entrada ao universo Mariana Enriquez.
En Las cosas que perdimos en el fuego Mariana Enriquez leva o terror ao terreo do cotián. Os seus contos móvense en barrios, casas, familias e corpos recoñecibles, pero algo torce desde a primeira páxina: unha viveza emocional rara vez vista convértese en cada escena nun pesadelo que o lector non consegue esquecer.
Nesta colección aparecen as autodenominadas mujeres ardientes, que responden a unha violencia machista extrema cunha forma de protesta brutal; unha estudante que se arranca as uñas e as pestanas mentres outra tenta sostela; os anos de apagóns decretados polo goberno durante os que tres amigas se intoxican e quedan unidas para sempre; a figura real do asasino infantil Petiso Orejudo; hikikomori, maxia negra, celos, desamor, supersticións rurais e edificios abandonados que parecen respirar.
As protagonistas adoitan ser traballadoras sociais, policías, guías turísticos e outras figuras que se relacionan con persoas invisibilizadas. A través delas, Enriquez explora a culpa, a compaixón, a crueldade, as dificultades de convivir con outros e un terror profundamente verosímil, atravesado por pobreza, violencia de xénero e desigualdade social. O resultado é unha literatura escura e política que transforma o horror nunha ferramenta para mirar de fronte aquilo que normalmente se prefire non ver.
Considerada unha das narradoras máis poderosas da literatura argentina contemporánea, Mariana Enriquez xoga con recursos do policial, o realismo sucio, a crónica e o humor para construír un universo propio, recoñecible e perturbador. Las cosas que perdimos en el fuego é a porta de entrada ideal a ese mundo: un libro perfecto para quen busca terror e misterio con carga social, atmosfera urbana e unha voz que non fai concesións.
