Canto ten que sufrir un corpo para pertencer?
Con apenas dezaseis anos, a protagonista desta historia atopa unha carpeta que leva o seu nome. Ao abrila, descobre unha verdade: é intersex. Pouco a pouco todo se explica: os segredos familiares, as sinais no seu corpo, a dor, a culpa.
Vinte e un anos despois, mediante un arduo traballo de investigación, Candelaria Schamun decide adentrarse na súa propia historia. Deste xeito, crea unha impresionante obra de corte autobiográfico onde reconstrúe a súa identidade gradualmente ata poder celebrar hoxe a súa intersexualidade e defendela, non sen antes pasar por escenarios inimaxinables, violentos e difíciles desde idades moi temperás.
O relato de Schamun é poderoso, imprescindible, cru e reparador. Unha narración que celebra a diversidade e que, ao mesmo tempo, denuncia con firmeza como a ignorancia pode exercer presión sobre os corpos en nome dunha pretendida normalidade, así como as súas consecuencias.
«Ese que fui debería lerse en gardarías, colexios, institutos, universidades, vilas, cidades, rúas, parques… Quizais así comezaríamos a comprender que o mundo e os corpos non son como nos dixeron que tiñan que ser e descubririamos que non debían ser de ningunha maneira». – Sabina Urraca
Sobre a autora:
Candelaria Schamun (La Plata, 1981) é xornalista e escritora intersex. Traballou como cronista de policiais no xornal Crítica, na sección Sociedade de Clarín e como produtora xornalística no canal C5N, sempre vinculada ao xornalismo narrativo e de investigación. É tamén autora de Cordero de Dios, sobre o feminicidio de Candela Sol Rodríguez.
Con Ese que fui. Expediente de una rebelión corporal converteuse nunha das voces de referencia sobre intersexualidade no ámbito hispanofalante. O libro foi destacado entre os mellores títulos de non ficción do ano por medios como Infobae e recibiu recoñecemento de organizacións como Amnistía Internacional Argentina, que a sinalou como unha das referentes LGBTIQ+ no seu programa “Voces que transforman”.
