Estes son os artigos que atopamos. Se non o atopas, escríbenos.
Los bordes
Agardando sós nas salas dos hospitais, enredadas entre corpos amados, enterradas baixo capas de silencio ou chamando inútilmente a Deus fronte á tapa do váter. En Los bordes, María Limón pon o corpo e a voz para explorar todos eses momentos nos que é posible volver a ser nenas no medio do baleiro.
Nenas que tremen de fame e de medo fronte a si mesmas. Nenas que pronuncian en voz alta aquilo que parecía imposible de dicir: esta culpa non é nova. Co paso do tempo esas nenas medran, convértense en mulleres que seguen tremendo ante a morte, ante a ausencia doutras mulleres amadas e ante o derrubamento de todo aquilo que parecía firme.
O poemario constrúese desde a falta e desde a procura. Non se trata dos límites do corpo, senón de como o corpo pode levarse ata o límite a través do amor, a enfermidade e a memoria.
En Los bordes, María Limón compón un libro de poesía intenso e vulnerable, atravesado pola fraxilidade, o desexo e a persistencia do afecto mesmo nos momentos de maior desamparo.