Tres noches en Ítaca, van Alberto Conejero, is een tragikomedie die familiebanden, herinnering en de mogelijkheid om jezelf opnieuw uit te vinden, zelfs op latere leeftijd, onderzoekt.
Jaren geleden nam Alicia, docent klassieke Grieks, een onverwachte beslissing: ze verliet haar leven in Spanje en vertrok alleen naar Ítaca, het eiland dat geassocieerd wordt met de mythe van Odysseus. Twintig jaar later keren haar drie dochters terug naar die plek om haar begrafenis te regelen en zich te confronteren met een familiegeschiedenis vol stiltes, vragen en onopgeloste gevoelens.
Gedurende drie nachten op het eiland reconstrueren de zussen het beeld van hun moeder en herzien ze hun eigen relatie met het verleden. Het stuk wordt zo een reflectie over het recht om opnieuw te beginnen, over de beslissingen die een leven bepalen en over de liefde die de afwezigen blijven uitstralen naar degenen die achterblijven.
Tegelijkertijd functioneert de tekst als een hulde aan Griekenland en de klassieke cultuur, waarvan de mythen en weerklanken het werk doordringen en in dialoog gaan met de hedendaagse ervaring.
