Pasión y deseo. Cantares, cuerpos y resiliencias en el folclore andaluz is een reis naar de manieren waarop de Andalusische volkscultuur is geweest — en nog steeds is — een ruimte voor expressie en verzet voor dissidenten.
Met een combinatie van kunstgeschiedenis, poëtische gevoeligheid, academisch onderzoek en sentimentele herinnering,
Roy del Postigo ontleedt de echo’s van een traditie die, voorbij misleidende en bevooroordeelde interpretaties,
een toevluchtsoord en altaar is geweest voor degenen die aan de rand leefden.
De figuur van Isabel Pantoja, tonadillera door de genade, de duende en de engel van Andalusië, wiens muzikale carrière
parallel loopt aan de laatste vijf decennia van de Spaanse geschiedenis, wordt het vertrekpunt en baken.
De stem van de zangeres van «Marinero de luces» of «Se me enamora el alma» roept in veel van haar nummers
degenen op die zich herkennen in het gefluister, de aanwijzingen, de kritiek en het onbegrip.
Mariquitas de alfileres op borsten van maagdelijke diva’s, dames van hun taken die atacás zijn van het zoveel verdragen,
sapphische rociero-vriendinnen, trans-Maribelas, travestieten van La Nogalera en een hele reeks dissidente figuren uit het Zuiden
begeleiden Isabel op haar pelgrimstocht van liederen die paden van bevrijding zijn geworden.
Maar het verhaal begint en eindigt niet met haar: de folklore van het Zuiden weefde — en weeft nog steeds — een bata de cola gemaakt
van verlangens en subversieve gebaren in de huid van artiesten als Lola Flores, Marifé de Triana,
Diana Navarro, María Peláe of Pastora Soler. Muzikale referenties die inspiratie zijn geweest en zullen blijven
voor transformisten als La Esmeralda de Sevilla, Satin Greco of Jota Carajota.
Met grote doses geleerdheid en een kunst die het sentío wegneemt, biedt Roy del Postigo een werk waarin het Zuiden
niet alleen een ansichtkaartlandschap is, maar een politieke, creatieve en spirituele kracht geleid door de Andalusische Dolorosas,
volkskunstenaars en subalterne groepen.
Een boek dat tegelijk essay, altaar van coplas en liefdesbrief is aan degenen die kunst tot vrijheid maakten.
Want in deze liederen wordt identiteit geborduurd met pailletten en meegedragen in processie.
