A viaxe de Araki polo submundo erótico
Todo comezou en 1978 nunha cafetaría común e corrente xunto a Kyoto. Corréuse a voz de que as camareiras non levaban roupa interior baixo as minifaldas nin as bragas transparentes. Surgiron establecementos semellantes por todo o país. Os homes facían cola para pagar o triplo do habitual por un café servido por unha moza que non levase bragas.
En cuestión de poucos anos, apareceu unha nova moda: o salón de "masaxe" sen roupa interior. A guerra por conseguir clientes resultou na creación dunha oferta de servizos cada vez máis extravagantes, desde acariciar aos clientes a través de buratos en cadaleitos, onde se deitaban espidos e fingían estar mortos, ata interiores pensados para fetichistas dos trens de cercanías. Un destino en particular era un clube de Tokio chamado Lucky Hole. O seu modus operandi era ben sinxelo: os clientes permanecían de pé a un lado dun tabique de madeira contrachapada e unha moza ao outro; entre eles había un burato abondo grande para que certa parte da anatomía masculina encaixase.
Nobuyoshi Araki, co título de Lucky Hole, plasma a industria sexual xaponesa no seu pleno esplendor, amosando en máis de 800 fotos tanto aos que buscaban como aos que ofrecían o pracer no barrio Shinjuku de Tokio antes de que a nova lei de mellora e control da industria do lecer de 1985 acabara con moitos dos locais sexuais do país. Con paredes de espellos, sabas, gaiolas, orgías, o bondage e os gemidos, é o último berro dunha era de bacanais, rebordante de momentos de humor, poesía precisa e interxeccións interrogativas.
