Un diario escrito nun rolo de papel hixiénico porque a pandemia é unha porcallada.
En 2019, un morcego enfermo desencadea unha pandemia global e, pouco despois, unha lesbiana con ansiedade vése encerrada nun barrio xudeu ortodoxo do leste de Londres. Desde aí arrinca Diario de una lesboterrorista de cuarentena en Londres: un caderno escrito, literalmente, nun rolo de papel hixiénico que rexistra o exilio emocional dunha protagonista paranoica que tenta sobrevivir a si mesma mentres parece que o mundo se acaba.
Obsesionada coa limpeza, o queixo e o viño “prestado”, a narradora refúxiase en pequenas manías que apenas logran tapar unha necesidade brutal de contacto humano. Ao mesmo tempo, mantén unha relación a distancia con “Ela” que se estira e encóllese a través de pantallas, notas de voz e malentendidos, e cuxa ausencia física empurra á protagonista cara a un novo espertar sexual, ás veces case en contra da súa vontade.
Con ton ácido e moito sentido do humor, Noguera López converte o confinamento nunha tragicomedia queer sobre a autoxestión das emocións, a saúde mental e a soidade en tempos de illamento social. O libro funciona como un diario xeracional: unha lesbiana atrapada entre os seus medos, un barrio á vez queer e ultraortodoxo, o traballo precario, as videollamadas e a sensación de vivir nun apocalipse low cost.
Diario de una lesboterrorista de cuarentena en Londres é a primeira publicación da autora e condensa a súa mirada particular: trash, crítica e tenra á vez, cunha voz que soa a confesión borracha, a nota de audio de madrugada e a cómplice guiño a calquera que intentase non volverse tola nun piso minúsculo durante o confinamento. A edición inclúe material extra en liña, como a lista de reprodución oficial do libro.
«O lesboterrorismo é un movemento que pretende lesbianizar o mundo con camisas de cadros e Dr. Martens». Noguera López
Sobre a autora:
Noguera López (El Ejido, Almería, 1989) é licenciada en Publicidade e traballou como redactora creativa en Barcelona. En 2018 foi admitida no mestrado de guión da London Film School, onde desenvolveu varios proxectos, un deles preseleccionado para a residencia Cannes Series. Desde entón combina o seu traballo en mercadotecnia coa escrita en narrativa, cinema e televisión; en 2022 participou na residencia Generamma co seu largometraxe de ficción Esparta. Segundo a propia editorial, a súa faceta máis insólita é a de coleccionista: acumula unha galería de memes de máis de mil pezas.
