Ensaio colectivo que se achega ao cine dun dos directores malditos do cine español.
Eloy de la Iglesia. O pracer oculto do cine español achéganos á traxectoria, vibrante e complexa, dun dos directores máis importantes da Transición, responsable de títulos tan populares como El techo de cristal, La semana del asesino, El diputado, El pico ou La estanquera de Vallecas. Mirado con desdén pola crítica da época, que non lle perdoou a súa ambición comercial, e reivindicado polas novas xeracións, a figura de Eloy de la Iglesia é fundamental para achegármonos a unha das etapas máis convulsas da nosa historia recente.
Este ensaio colectivo, coordinado por Carlos Barea, afonda nos distintos aspectos que conflúen nas películas do cineasta vasco, onde a vontade de provocación e o erotismo máis cru conviven coa intención de amosar de xeito realista os vaivéns políticos e as transformacións sociais. Pola súa extensa filmografía desfilaron as estrelas do momento (Carmen Sevilla, Amparo Muñoz, Simón Andreu, Vicente Parra ou José Sacristán, entre outros) e novos talentos sen experiencia diante da cámara (como José Luis Manzano, o seu actor fetiche).
Homosexual e comunista, Eloy de la Iglesia contribuíu decisivamente a retratar as luces e, sobre todo, as sombras dun país que espertaba á democracia pero que daba as costas a unha parte da poboación. Entre os marginados atopábanse os denominados quinquis, que deron nome ao exitoso subxénero cinematográfico, ou os integrantes do colectivo LGTB, aos que dotou dunha voz ata entón silenciada.
Detalles do libro:
Autores: Diana Aller | Alejandro Melero | Juan Sánchez | Eduardo Bravo | La Caneli | Nicolás Grijalba de la Calle | David Velduque | Vicente Monroy | Francina Ribes Pericàs | Violeta Kovacsics | Carlos Barea
