Cando no século XIX as escavacións da afundida Pompeia adquiriron carácter científico, tamén estiveron presentes os irmáns Fausto e Felice Niccolini: coa incipiente litografía a cor documentaron en máis de 400 láminas as ruínas de Pompeia, os edificios, frescos e estatuas, pero tamén obxectos cotiás que foron soterrados en só 24 horas polo catastrófico estalido do Vesubio e conservados baixo unha capa de cinza durante máis de 1.600 anos.
Fausto e Felice Niccolini propoñíanse documentar por primeira vez de forma completa todos os aspectos da vida nesta antiga cidade mediante imaxes. Así xurdiu Le case ed i monumenti di Pompei, publicado en Nápoles entre 1854 e 1896 con máis de 400 litografías a cor. As descricións detalladas ofrecen ao espectador unha impresión completa de Pompeia: no seu concepto moderno, os irmáns Niccolini non se centran só nas vistas e planos da cidade e dos edificios públicos, senón sobre todo nas vivendas, ás que dedican un interese integral: a súa decoración e as obras de arte e obxectos de uso diario atopados nelas preséntanse por primeira vez no seu contexto. A isto súmanse representacións "animadas" da vida cotiá antiga en tabernas, obradoiros e tendas, nas prazas públicas, nos templos, teatros e termas.
Dous ensaios introdutorios amosan as condicións históricas e os protagonistas da historia das escavacións. O impacto da arte pompeiana e das inesquecibles moldaxes de xeso de restos humanos nas obras de arte plástica reflíctese en traballos de Robert Adam, Anton Raphael Mengs, Angelika Kaufmann, Jean-Auguste-Dominique Ingres, Lawrence Alma-Tadema, Pablo Picasso, Giorgio de Chirico ata Duane Hanson e George Segal.
As láminas mostran máis de 1.000 achados, que aquí se nomean e localizan por primeira vez de forma completa, convertendo esta edición nunha obra de referencia para a investigación sobre Pompeia.
