Órgia é unha peza de teatro que xorde do eco dun lugar real: o manicomio de Miraflores, en Sevilla, onde tantas mulleres viviron pechadas e caladas. O texto entrelaza as súas historias cos testemuños de quen traballou para devolverlles dignidade durante a reforma psiquiátrica do último cuarto do século XX e coas voces das mulleres de hoxe.
Cunha ollada de xénero, propón unha reflexión sobre a saúde mental feminina e os estigmas que aínda a rodean, e sinala a acción colectiva como unha vía de saída. Unha peza que convida a nomear e repensar, sen eufemismos, palabras como tolemia, histeria, norma e muller, para imaxinar un cambio compartido.
