Clarissa prepárase para dar unha festa e, no seu camiño, crucianse antigos amantes, amizades de infancia e un excombatente suicida. Baixo a súa aparente sinxeleza, esta premisa agocha unha estrutura complexa, na que o pasado e o presente entrelázanse nun intricado xogo narrativo. A autora emprega a cadencia rítmica da súa prosa ―que flúe como as conciencias dos seus personaxes―, os saltos temporais e os diferentes puntos de vista para demostrar que tras o mundo figuradamente ordeado que rodea a Clarissa subxace un caos interior. Nesta novela, Virginia Woolf rompe coa narrativa británica tradicional e propón unha maxistral reflexión sobre o paso do tempo, o feminismo e a tolemia.
Virginia Woolf (1882 - 1941) foi unha das figuras centrais do modernismo literario do século XX. Filla do crítico e historiador Leslie Stephen, medrou nun entorno profundamente intelectual que marcou a súa formación desde moi nova. Pronto converteuse nunha das voces máis influentes do chamado Grupo de Bloomsbury, un círculo decisivo na renovación cultural británica, onde desenvolveu o seu interese polo feminismo, a experimentación estética e novas formas de narrar a experiencia interior.
Durante a década de 1920 fundou xunto a Leonard Woolf a editorial Hogarth Press, desde a que impulsou tanto a súa propia obra como a de autores clave do seu tempo. Novelas como La señora Dalloway e Al faro transformaron a narrativa contemporánea pola súa exploración da conciencia e do tempo subxectivo. En 1941, tras varios episodios depresivos agravados polo contexto da Segunda Guerra Mundial no Reino Unido, quitouse a vida. A súa obra segue a ser unha referencia imprescindible da literatura moderna.
