Un análise da situación do colectivo homosexual durante os anos do franquismo, con documentos de arquivo inéditos ata a data.
Como viviron os gais durante o franquismo? Que discurso tiñan sobre a súa sexualidade? Estaba realmente condenada a homosexualidade? O historiador Geoffroy Huard intenta responder a estas preguntas a partir de numerosos xornais, libros, testemuños, informes policiais e médicos, documentos de arquivo dos tribunais de “Vagos e Maleantes” e de “Perigosidade e Rehabilitación Social” (sen estudar desde o regreso da democracia a España). Mediante unha reconstrución meticulosa, rigorosa e documentada do mundo gay no noso país, Huard móstranos, máis alá das ideas recibidas, como se exercía a xustiza de clase contra os homosexuais, unha represión restrinxida principalmente ás clases populares cando a súa forma de vida tiña un vínculo coa delincuencia, a vagancia ou a prostitución, mentres que aos homosexuais das clases medias e a burguesía que podían xustificar un traballo e ingresos “honestos” non se os condenaba. Son eses estilos de vida das clases populares e esa xustiza de clase o que o autor restaura aquí
