Durante o século XX, os axentes estatais non só censuraron, erradicaron e intentaron impedir a circulación da obscenidade, senón que tamén se involucraron contraditoriamente en iniciativas de conservación que nos legaron un extenso arquivo pornográfico queer. Javier Fernández Galeano achéganos a ese arquivo e móstranos como as incongruencias das ditaduras de Primo de Rivera e Franco se manifestaron na regulación das culturas materiais eróticas. As autoridades destruíron pornografías heterosexuais mentres conservaban a erótica queer. Mentres que as reproducións das obras mestras de Tintoretto, Miguel Ángel e Botticelli foron incineradas para evitar os seus efectos «desviados», as autoridades xudiciais podían asistir repetidamente á proxección dunha película amateur que mostraba un trío gay sen recoñecer a ironía: a súa preocupación non era que se consumise material obsceno, senón quen o consumía. Centrado nos pornógrafos afeccionados e o seu erotismo confiscado e censurado, este libro é unha achega imprescindible á historia e á teoría da pornografía, demostrando que a vixilancia depende integramente da documentación da intimidade e, paradoxalmente, esa vixilancia preserva a transgresión. Este libro arroxa luz sobre a produción, o consumo e a circulación da pornografía e o erotismo no Estado español ao longo do século XX, establecendo conexións entre os desexos íntimos queer, a preservación e a censura.