¿Presentarse a unha oposición ou facer oposición a un futuro desalentador?
A narradora desta novela estuda para consolidar o seu futuro profesional. Logrou un posto de interina nunha oficina administrativa, e enfrontarse a unha oposición parece ser o paso lóxico na súa carreira. Con todo, outro tipo de oposición, a interna, baseada na súa observación do día a día funcionarial, fai que non o teña nada claro. O edificio onde foi destinada, tan xigantesco como hermético, é un lugar de xerarquías incomprensibles, que a expulsa ao mesmo tempo que a absorbe. Como ninguén lle explica as súas funcións, vése obrigada a improvisar, disimular por vergoña e rexistrar o seu malestar con debuxos e poemas tan afastados da realidade como o propio traballo. Os funcionarios que a rodean, cada un coas súas particularidades e conflitos, desenvolveron os tics e as manías propios das rutinas laborais e da obediencia acrítica. Necesitada de vida útil, de pulso verdadeiro e de xogo, a opositora tomará pequenas decisións subversivas sen prever as súas posibles consecuencias disciplinares.
Desde unha mirada curiosa, ávida e cada vez máis desencantada, Oposición describe as trampas dos mecanismos burocráticos non só para quen as padece, senón tamén para quen as pon en funcionamento. A incisiva Sara Mesa, que coñece o mundo da Administración por dentro, aborda o relato da burocracia contemporánea desde a perspectiva de quen se ve atrapado no tempo morto das tarefas inútiles, tratando o problema do tedio e da apatía nunha narración brillante, mordaz e de ritmo implacable. A súa protagonista, como unha heroína azarosa e involuntaria, enfronta o peor e máis inquietante dos absurdos: o de como nos organizamos en sociedade.
