Permafrost é o sorprendente debut narrativo de Eva Baltasar, unha novela breve e intensa que explora con crudeza o corpo, o desexo e a soidade a través dunha voz narrativa tan mordaz como lúcida.
Escrita en primeira persoa, a historia introdúcenos na mente dunha muller que vive protexida tras unha coraza emocional, unha especie de permafrost interior. Como a capa de terra permanentemente conxelada que dá título ao libro, esa membrana xeada sepáraa do mundo exterior. Desde aí observa con ironía e distancia todo o que a rodea: unha nai obsesiva e controladora, unha irmá instalada nunha normalidade medicada e un contorno que lle resulta profundamente alleo.
A protagonista convive con pulsións suicidas e cunha mirada implacable sobre a vida, pero ao mesmo tempo entrégase con intensidade áquilo que a mantén viva: o sexo con outras mulleres, a literatura e a arte. Entre o hedonismo máis carnal e a atracción constante cara á morte, o relato avanza como un monólogo eléctrico cheo de humor negro, intelixencia e unha franqueza radical.
A escritura de Baltasar, marcada pola súa traxectoria como poeta, está cargada de imaxes físicas e contundentes que converten o corpo no verdadeiro territorio da novela. Permafrost é así unha obra directa, afiada e profundamente persoal que reflexiona sobre a liberdade feminina, o desexo, a soidade elixida e a dificultade de habitar o mundo.
Con esta novela, Eva Baltasar inicia o tríptico narrativo que continuarán Boulder e Mamut, tres libros conectados que exploran distintas etapas e formas de vivir a identidade e a experiencia feminina.
