El Romancero Gitano é unha das creacións líricas máis significativas do século XX. Punto culminante da primeira etapa estética de Lorca, o propio poeta defíneo como o poema de Andalucía, e chamouno gitano porque o xitano é o máis elevado, o máis profundo, máis aristocrático do meu país, o máis representativo do seu xeito e o que garda a brasa, o sangue e o alfabeto da verdade andaluza e universal. É, con todo, un libro onde apenas está expresada a Andalucía que se ve, pero onde está tremendo a que non se ve: un libro antipintoresco, antifolclórico, antiflamenco..., onde as figuras serven a fondos milenarios e onde non hai máis que un personaxe grande e escuro como un ceo de verán... a Pena. Ofrece este volume a magnífica edición de Christian De Paepe, recoñecido como un dos principais lorquistas, cun estudo da estética e a estrutura do Romancero e unha detallada anotación temática e estilística. A iso engádese a Introdución xeral de Esperanza Ortega, un rico apéndice documental e comentarios aos romances.
