Tres noites en Ítaca, de Alberto Conejero, é unha tragicomedia que explora os vínculos familiares, a memoria e a posibilidade de reinventarse mesmo na madurez.
Anos atrás, Alicia, profesora de grego clásico, tomou unha decisión inesperada: abandonar a súa vida en España e marchar soa a vivir a Ítaca, a illa asociada ao mito de Ulises. Dúas décadas despois, as súas tres fillas regresan a ese lugar para encargarse do seu enterro e enfrontarse a unha historia familiar chea de silencios, preguntas e afectos pendentes.
Ao longo de tres noites na illa, as irmás reconstrúen a figura da súa nai e revisan a súa propia relación co pasado. A obra convértese así nunha reflexión sobre o dereito a comezar de novo, sobre as decisións que marcan unha vida e sobre o amor que os ausentes seguen proxectando sobre quen permanecen.
Ao mesmo tempo, o texto funciona como un homenaxe a Grecia e á cultura clásica, cuxos mitos e resonancias atravesan a obra e dialogan coa experiencia contemporánea.
