Een dagboek geschreven op een rol wc-papier omdat de pandemie kut is.
In 2019 veroorzaakt een zieke vleermuis een wereldwijde pandemie en kort daarna wordt een lesbienne met angst opgesloten in een orthodox Joodse wijk in het oosten van Londen. Vanaf daar begint Diario de una lesboterrorista de cuarentena en Londres: een schrift, letterlijk geschreven op een rol wc-papier, dat het emotionele ballingschap vastlegt van een paranoïde hoofdpersoon die probeert zichzelf te overleven terwijl het lijkt alsof de wereld vergaat.
Geobsedeerd door schoonmaken, kaas en “geleende” wijn, zoekt de verteller haar toevlucht in kleine maniertjes die nauwelijks een brute behoefte aan menselijk contact verbergen. Tegelijk onderhoudt ze een langeafstandsrelatie met “Ella” die zich uitrekt en krimpt via schermen, spraakberichten en misverstanden, en waarvan de fysieke afwezigheid de hoofdpersoon naar een nieuwe seksuele ontwaking duwt, soms bijna tegen haar zin in.
Met een scherpe toon en veel gevoel voor humor verandert Noguera López de lockdown in een queere tragikomedie over zelfbeheer van emoties, mentale gezondheid en eenzaamheid in tijden van sociale isolatie. Het boek werkt als een generatie-dagboek: een lesbienne gevangen tussen haar angsten, een wijk die tegelijk queer en ultraorthodox is, onzeker werk, videogesprekken en het gevoel te leven in een low-budget apocalyps.
Diario de una lesboterrorista de cuarentena en Londres is de eerste publicatie van de auteur en vat haar bijzondere blik samen: trash, kritisch en teder tegelijk, met een stem die klinkt als een dronken bekentenis, een spraakbericht midden in de nacht en een knipoog naar iedereen die geprobeerd heeft niet gek te worden in een piepklein appartement tijdens de lockdown. De editie bevat extra online materiaal, zoals de officiële afspeellijst van het boek.
«Lesboterrorisme is een beweging die de wereld wil lesbisch maken met geruite overhemden en Dr. Martens». Noguera López
Over de auteur:
Noguera López (El Ejido, Almería, 1989) heeft een diploma in reclame en werkte als creatief tekstschrijver in Barcelona. In 2018 werd ze toegelaten tot de master scenarioschrijven aan de London Film School, waar ze verschillende projecten ontwikkelde, waarvan er één werd voorgeselecteerd voor de residentie Cannes Series. Sindsdien combineert ze haar werk in marketing met schrijven voor fictie, film en televisie; in 2022 nam ze deel aan de Generamma-residentie met haar speelfilm Esparta. Volgens de uitgeverij is haar meest bijzondere kant die van verzamelaar: ze heeft een galerij van meer dan duizend memes.
