In het Parijs van de jaren tachtig en negentig vertelt een journaliste van Libération de buitengewone avonturen
van Willie, Doumé en Leibowitz. De eerste is een jonge provinciaal met een schitterende schoonheid die uitgroeit
tot de koning van het Parijse homonachtleven. De Corsicaan Doumé was Willies minnaar en oprichter van de eerste Franse homobevrijdingsbeweging.
Leibo, de getrouwde minnaar van de vertelster, is een jonge filosoof die begint aan de linkse kant van het spectrum
en zijn carrière afsluit op een ministerie.
Willie krijgt aids en wordt een mediapersoonlijkheid die op het randje van het groteske balanceert, en een woeste en ontembare vijand van Doumé.
La mejor parte de los hombres is de eerste roman van Tristan Garcia en trok vanaf het moment van publicatie
sterk de aandacht van pers en publiek. Met een directe stijl en een aanpak die afwijkt van de toen populaire autobiografische genres,
roept Garcia — die door zijn leeftijd de beschreven jaren niet zelf heeft meegemaakt — die periode op met verrassende effectiviteit en levendigheid.
Recensies
«Met La mejor parte de los hombres, zijn eerste roman, vestigt Tristan Garcia zich als de literaire revelatie van het jaar.
Zijn verhaal over de jaren tachtig en negentig, tussen de homoscene en de nieuwe filosofen, is een prachtige universele morele vertelling.» — Nelly Kaprièlian.
«Garcia beschrijft met talent de intellectuele herstructureringen van de afgelopen twee decennia: de laatste zucht van utopieën,
de bekering van links tot het kapitalisme, de veranderingen in het activisme, de betekenis van de breuken binnen de homocommunity,
belichaamd door de haat tussen Dominique en William. Met grote moed neemt hij de recente geschiedenis in bezit
en biedt, voorbij het lot van zijn personages, een echte ideeënroman, iets wat zelden voorkomt in de Franse literatuur.»
— Jean Hurin, Le Magazine littéraire.
«In Frankrijk wagen schrijvers zich zelden aan hedendaagse geschiedenis. Tristan Garcia is niet bang
om een politieke lezing te geven van de debatten die aids in de jaren negentig opriep. Hij weet op stimulerende wijze te romanschrijven over die jaren
die we als leeg, lelijk en nutteloos beschouwden en schetst op een moderne, tegelijk grappige, wrede en aandoenlijke manier het portret van vertrouwde personages
die ons bijna ongewild raken.» — François Ozon, Les Inrockuptibles.
«Een wrede en donkere helderheid. Een openbaring.» — Christine Rousseau, Le Monde.
«Een intense en ruwe roman als een smokkelalcohol.» — Claude Arnaud, Le Point.
«De geboorte van een echte schrijver.» — Dominique Fernandez, Le Nouvel Observateur.
Over de auteur
Tristan Garcia (Toulouse, 1981) is een Franse schrijver en filosoof. Hij brak door met zijn eerste roman, La mejor parte de los hombres,
die de Prix Flore (2008) won en hem positioneerde als een van de meest veelbelovende stemmen van zijn generatie.
Zijn werk — zowel fictie als essay — onderzoekt thema’s als identiteit, politiek, massacultuur en de spanningen tussen verlangen, roem en mediapower.
Naast zijn literaire werk is hij actief als intellectueel in het domein van het hedendaagse denken.
