Keith Haring is synoniem voor de kunstscene in het downtown van New York in de jaren tachtig.
Zijn werk — met eenvoudige en gedurfde lijnen en dynamische figuren in beweging — raakte wereldwijd bekend
en is decennia na zijn dood nog steeds direct herkenbaar. Deze editie verzamelt negentig zwart-wit beelden
van klassieke werken en ongepubliceerde Polaroids, en biedt een buitengewone blik op een man die,
in zijn streven om kunstenaar te worden, uiteindelijk een icoon werd.
Keith Haring (1958–1990) was een van de meest zichtbare stemmen van de urban art en de clubcultuur in New York.
Op de zwarte panelen die lege reclameplekken in de metro bedekten, waar hij met krijt tekende,
en op muurschilderingen zoals Crack Is Wack of Tuttomondo, creëerde hij een directe grafische taal — stralende baby's,
blaffende honden, lichamen in beweging — die de openbare ruimte veranderde in een communicatiemiddel.
Die praktijk, vaak bestraft door de politie, vergrootte juist zijn bekendheid.
Als toegewijde activist zette hij zich in voor kunsteducatie, LGTBIQ+ rechten en de strijd tegen hiv/aids,
en werkte hij samen met muzikanten, dansers en ontwerpers, waarbij hij kunst en dagelijks leven integreerde via de
Pop Shop, zijn winkel in SoHo (1986) die bedoeld was om zijn iconografie te democratiseren en namaak tegen te gaan.
Editie in originele versie (Engels). Een essentieel document om zijn creatieve proces
en de culturele context van de jaren tachtig te begrijpen vanuit zijn eigen stem.
