Oorspronkelijk uitgebracht in 2006, is Guapa een van de belangrijkste albums in de discografie van La Oreja de Van Gogh en een fundamentele titel binnen de Spaanse popmuziek van de jaren 2000. Deze editie op vinyl LP is een latere heruitgave, die het album in analoog formaat terugbrengt.
Guapa behoort tot de laatste fase van de groep met Amaia Montero als zangeres, en is hun laatste studioalbum met haar aan het hoofd van de band voordat ze in 2007 vertrok. Haar stem bepaalt de emotionele toon van de plaat, met een directe en herkenbare uitvoering die de identiteit van de groep in die periode heeft gevormd.
Het album combineert duidelijk gedefinieerde popstructuren met een verzorgde productie en teksten die draaien om liefde, verlies en introspectie. Liedjes zoals Muñeca de trapo en Dulce locura werden enkele van de meest representatieve nummers van de groep en directe referenties binnen de Spaanse pop van hun generatie.
