Maricas malas is een briljant tekst ten gunste van vrijheid en dissidentie. We ontdekken hoe de LGTBIQ+-strijd een eis is die ons allemaal aangaat, een ware sociale en klassenstrijd die de weg vrijmaakt naar een leven zonder beperkingen.
«Maar, als jullie al kunnen trouwen, wat willen jullie dan nog meer?» Wat kun je nog meer wensen dan het vormen van een productief gezin, het brengen van nieuwe werkers ter wereld, het verkrijgen van een belastingvoordeel en ervoor zorgen dat, bij overlijden, het bloed van ons bloed erft wat we met ons zweet hebben vergaard? Is er iets beters, een hoopvollere belofte dan de begeerde, opgeëiste en eindelijk veroverde normaliteit?
De chimera van normaliteit, begrepen als een concrete consumptiewijze, is een obstakel geworden voor sociale en klassenstrijd. Het verlangen om zich aan te passen aan dat «normale», om onopgemerkt te blijven, heeft dissidenties en levenswijzen die afwijken van het kapitalistische productieve en reproductieve systeem in het debat doen zwijgen.
Daartegenover zouden we meer dan ooit andere levenswijzen moeten kunnen opeisen die de hele samenleving uitnodigen zich vanuit de marges te transformeren, zich te laten verwennen, de affecties, de zorg en ook het genot te revolutioneren. Een alternatieve weg, een collectieve horizon die de afwijkende realiteiten van een samenleving waarvan het epicentrum het nucleaire en cishetero gezin is, niet uitsluit.
Omslag geïllustreerd door Wojciech Woś
Christo Casas, journalist en antropoloog, presenteert in Maricas malas een tekst die tussen essay en persoonlijk verhaal in zit, waarin we ontdekken dat queer strijd een eis is die ons allemaal aangaat, een ware sociale en klassenstrijd om een collectieve toekomst te bouwen vanuit dissidentie. Een helder essay dat een ware uitnodiging vormt aan de hele samenleving om in haar eigen dissidente praktijken te duiken en er trots op te zijn.
