Vera neska zenean, deabru bat bere etxeko inguruan zebilen eta amari erasotzen zion, nerbioak astintzen, egunetan ohean uzteko moduan. “Eksorzismo” saioen artean, meiga batekin eta psikiatraren bisitekin, urtez urte, superstizioa desagertzen doa eta diagnostikoari bide ematen. Baina, tratu txarrei, gaitzari eta bitxikeriei aurre eginda ere, ama eta alaba arteko lotura denborari eta ekaitzari eusten dio.
Angoulêmeko Maisons des Auteurs-en (Frantzia) egonaldi batean egindakoa, El cuerpo de Cristo batez ere, alaba batek amari egiten dion maitasun adierazpena da, zaindu beharra goizegi erortzen zaiona. Barne bizipenetik harago, emakume baten erretratu tragiko eta unibertsala da, alaba, ama eta emazte roletan harrapatua, Espainia patriarkal, pobre eta katoliko batean.
Bea Lemak sinatutako lanak 2024ko Komiki Nazional Saria irabazi zuen, eta bere formatu apustua, testurak eta konposizioak, umorea eta ikuspegi poetikoa aitortu zituzten, baita osasun mentalari buruzko sentikortasuna ere, esperientzia propioaren eta zaintzen aldarrikapenaren bidez.
