Memorias de una rosa, El principito-ren unibertsoan murgiltzen gaituen lan bat, historian irakurri eta itzuliena den frantses liburua. Baina oraingoan, kontakizunak ikuspegia aldatzen du isildu den pertsonaia bati ahotsa emateko: loreari. Antoine de Saint-Exupéry-k sortutako pertsonaia ikonikaren atzean dagoen inspirazioa den Consuelo-k bere bertsioa partekatzen du.
Memoria hauetan, Consuelo-k bere harremanaren argi eta itzalak marrazten ditu Saint-Exupéry-rekin, bere nortasuna eta arte-trebetasuna baztertuak izan zirela agerian utziz. Lerro artean, Memorias de una rosa-k mugitu ezinik dagoen emakume baten bizipenak erakusten dizkigu, beti itxaroten, harreman baten zama eramanez, harreman hori bai inspirazioa bai zigorraren iturri izan zena.
Consuelo De Saint Exupéry-k genio bati maite izatearen erronkei buruzko begirada zintzo eta pasionatua eskaintzen digu. Lana emakume baten oihua da, loreak adierazten duen bezala, apaindua eta mirestua izan zena, baina bere orratzek egiazko errealitate konplexuago bat agerian uzten dute: mina, itxaropena eta askatasunaren gogoak, bere bizitza markatu zutenak.
Hasierako hitzetan, Pamela Palenciano-k botere, generoa eta emakumeek historiako narrazio handietan duten lekua aztertzen ditu gaurkotasun ikuspegitik. Lola Rodríguez López-en itzulpenak testu originalaren aberastasuna eta emozioa gordetzen ditu, injustuki ahaztua izan den istorioari bizia emanez.
«Geroago, lore hori ni nintzela jakin nuen, oso lore harroa, El principito-k dioen bezala.» – Consuelo Suncín
Pentsarazteko irakurketa bat
Memorias de una rosa testigantza bat baino gehiago da, ezagutzen ditugun istorioak eta kanpoan utzitako ahotsak berriro pentsarazteko gonbita da. Lore-petaloak aspaldi erori ziren, baina lore honen orratzek oraindik asko dute esateko.
