"Denak baserri" testu bitxi eta queerra da, eta horregatik interesgarria, non izenak ezabatzen diren, azalek engainatzen duten eta beti tentsatzen eta arriskatzen dena existentzia dela. Eta tonu melankoliko bitxi bat dago, egile birtual eta existitzen ezaren presentziarekin kontrajartzen dena: sareetan bai, "ureztatzailea, mozteailea, igotzailea, lisatzailea, gidaria, blokeatzailea, zuritzailea, dantzaria, kaka egiteailea, tostagailua, edo maitemintzailea" da. Baina ez delako, gauza guztien abanikoa zabalik du, ez denak bezala eta horregatik bihurtzen den bezala, Rosalía saokiana den bezala, "denak gauzak" direlarik, eta ez izate horretan ezer finkorik gabe loratzen da, moldatzen da galdetzen dionean nola izango litzatekeen "gorputz bat kutxa batean sartzea" eta kutxa horretan itxita egotea, adibidez, "amaren gorputza". [...] Eta ariketa oso interesgarria ematen digu, dragaren eta edozein pertsonaiaren arteko gurutzaketa bitxiari lotua dagoena, dragaren eta folklorikoaren artean, dragaren eta artista guztien artean. Azkenean, ez da hainbeste dragari buruzko liburu bat, baizik eta zer gertatzen den gu ez garen pertsona bihurtzen garenean. Elizabeth Duvalen aurkezpenetik.
