Un libro delicado, sobrio e vital sobre os vínculos familiares, a ausencia e a escritura. Unha elegía fulgurante.
Dez anos despois da morte do seu pai, o narrador deste libro decide escribila. Coa sombra do suicidio que priva o duelo, pregúntase: é posible atopar as palabras dunha despedida que non se produciu? Así, este relato persoal e íntimo convértese nunha procura para entender como se forxan os vínculos familiares, a que condena o silencio, onde se agocha a verdade dunha historia.
Pero a escritura falla, e o autor recorre ás biografías de escritores que se suicidaron e ás súas últimas notas para reconstruír unha despedida posible, tentativa. Será só cunha narración polifónica e coral que poderá volver aos recunchos esquecidos da propia vida, alí onde a memoria se volve baleira.
Relíquia transformarase, entón, nunha crónica familiar que contén unha reflexión sobre a chegada á escritura e o sentido da creación; un texto sobre a morte e a ausencia que conduce aos momentos máis brillantes da amizade e do amor. Cun estilo contido, sen reviravoltas, Pol Guasch construíu un libro delicado e vital: unha elegía fulgurante.
