Een tocht door de onvrijwillige homo-erotische film die cruciaal was in onze seksuele ontwaking.
«Ik ontdekte mijn seksualiteit niet met een schoolkameraad, ook niet met een zomerliefde. Ik ontdekte mijn seksualiteit met Kurt Russell in Golpe en la pequeña China».
Zo begint Cine Crush. El cine homoerótico involuntario en nuestro despertar sexual, het essay waarmee journalist Popy Blasco enkele van de erotische mythen herbekijkt die ons onze geaardheid deden ontdekken via een hoop commerciële films die, in de herinnering, onvrijwillig homo-erotisch lijken.
Het boek behandelt honderden titels met hoofdrollen van idolen vol filogay-erotiek, onzichtbaar voor het heteronormatieve oog; acteurs en personages die al legendarisch zijn en die, terwijl ze bij sommigen bewondering opriepen, bij de LGTBIQ+-gemeenschap verlangen opriepen.
Naast het vaststellen van de verschillen tussen LGTBIQ+-films en homo-erotische of filogay-films, biedt Popy Blasco ons een grondige terugblik op vele sterren uit film en televisie die de generatie boomer, generatie X, de millennials en Gen Z hebben gevormd.
Biografie van de auteur
Popy Blasco (Madrid, 1978), auteur van Yo fui teen en los 90, werkte mee aan diverse media zoals El País, Vogue, Rolling Stone, Neo2, Vanidad, V Magazine, Primera Línea, Candy, L’Officiel, Playground en GQ. Daarnaast is hij docent coolhunting aan het IED en IADE, en adviseur op het gebied van sociale en consumptietrends.
In 2004 begon hij zijn blog PopyB, een van de langstlopende in het Spaans. Als cultuurbeheerder leidde hij de programmering van de filmclub Cineshock en stond hij aan het hoofd van podcasts zoals Radioshock en momenteel Pijas Marrones voor Subterfuge Radio.
