Gustavo Pecoraro brengt ons uit Argentinië een roman met een verzorgde en frisse stijl, waarin hij op deze bladzijden zijn leven en dat van zoveel mannen geboren aan het einde van de twintigste eeuw deelt.
In zijn eerste roman die in Spanje is uitgegeven, biedt Gustavo Pecoraro ons een verhaal dat half autobiografisch en half collectief is, en weeft een teder en ontroerend verhaal door twee stemmen: de seksuele ervaringen van de auteur in baden en ontmoetingsplaatsen, en de relatie met Nelly, zijn moeder.
«Er zijn te veel dingen die men deelt met de hoofdpersoon-verteller. Voor degenen die jong waren in de jaren tachtig, zal de geur van liefde altijd die van bleekmiddel en urine zijn; die van het verlies van vrienden door de hiv-pandemie ook, want hoewel men dacht dat het alleen de schorem trof en daarom niet zo urgent was, werden de gevallen steeds dichterbij, de kring werd kleiner en plotseling was het een intieme vriend, een minnaar of jijzelf.» Uit het voorwoord van José Luis Serrano.
Biografie van de auteur
Gustavo Pecoraro (Mar del Plata, 1965) is schrijver, scenarioschrijver, verslaggever en dichter. Hij heeft vijf boeken, twee essays en drie dichtbundels gepubliceerd. Sommige van zijn gedichten werden opgenomen in La lira marica. Una antología de poesía homoerótica argentina (Saraza, 2022). Hij werkte mee aan het bijvoegsel Soy van Página 12, La Garganta Poderosa, Casa País, Cosecha Roja en talrijke andere media. Hij presenteert de podcasts Puto viejo, Aquí me pongo a contar en Zona de respuestas. Hij is co-scenarioschrijver van de documentaire El puto inolvidable. Vida de Carlos Jáuregui, en scenarioschrijver van Luces azules en Marta, vení. Momenteel is hij correspondent vanuit Madrid voor Infobae; communicatieadviseur van de Fundación Huésped; en adviseur in het Nationaal Congres bij de Commissie voor Vrouwen en Diversiteit. De querer así is zijn eerste roman.
