Lichamen, identiteiten en niet-heteroseksuele, trans- en intersekse oriëntaties zijn traditioneel buiten het formele onderwijs gehouden, alsof het leven en school twee gescheiden werelden zijn. Met de komst van affectief-seksueel onderwijs ontstond een kans om deze aspecten onderdeel te maken van het dagelijkse schoolleven, maar de inhoud die gericht is op risico’s rond seksueel overdraagbare aandoeningen en ongewenste zwangerschappen, samen met de preventie daarvan, heeft de behandeling van seksualiteit in onze scholen gedomineerd. Deze inhoud verdringt niet alleen de LGTBIQ-gemeenschap tot bijna onzichtbaarheid binnen dit onderwijsveld, maar verbergt ook discriminerende boodschappen die de verschillende vormen van geweld legitimeren en reproduceren die mensen ondervinden die niet voldoen aan de normatieve parameters van seksualiteit (binair denken, ciscentrisme, heterocentrisme, monoseksualiteit, LGTBIQfobie, enzovoort). Terwijl niet-hegemonische manieren om seksualiteit te beleven steeds zichtbaarder worden onder jongere generaties, bestaan er binnen het schoolonderwijs veel obstakels om deze diversiteit diepgaand en integraal te behandelen. In dit opzicht onderzoekt dit boek de relatie tussen affectief-seksueel onderwijs en de LGTBIQ-gemeenschap – die meer wordt gekenmerkt door conflicten dan door overeenkomsten – en schetst het een traject langs verschillende dimensies van de socioculturele realiteit, van het systeem dat de normatieve seksualiteit bepaalt tot het schoolkader en het affectief-seksueel onderwijs. Vervolgens worden de resultaten van een studie gepresenteerd en wordt afgesloten met enkele voorstellen die de onderwijspraktijk kunnen sturen naar het bereiken van een divers en gelijkwaardig affectief-seksueel onderwijs.