El escombro fluorescente is een cyberpunkverhaal waarin Fanjul de decadentie van de hedendaagse samenleving onderzoekt vanuit een ironische, kritische en diep esthetische blik. Door middel van een scherpe schrijfstijl observeert de tekst de resten van een wereld die verzadigd is met beelden, alledaagse ruïnes en opgestapelde menselijkheid.
De vertelling is opgebouwd als een soort docupunk, een camera die stilvalt bij de fragmenten van onze meest vervallen realiteit om ze te verlichten met fluorescerend licht. Die gloed onthult wat normaal verborgen blijft: emotionele resten, de bevroren ironie van het heden en de leegte die het dagelijks leven doorkruist.
Tussen stations, speelautomaten en stedelijke landschappen die lijken te hangen in een sociale melancholie, stelt het boek een verkenning voor van wat overblijft wanneer vooruitgang en de belofte van welzijn barsten vertonen. In dat gebied vindt Fanjul nieuwe vormen van schoonheid te midden van de intieme catastrofe van onze tijd.
