Een verhaal over de moeilijkheid om een plek te veroveren als je er niet mee geboren bent.

Sinds ze een tekenwedstrijd won in groep 4, weet Anna dat talent hebben ook een belofte met zich meebrengt: die om niet te teleurstellen. Die eerste prijs, een etui met stiften, werd plotseling de zelfopgelegde verplichting om steeds beter te schilderen, om die lat te overtreffen. Daarom breekt er iets in haar wanneer ze, inmiddels dertiger, een kans krijgt die haar carrière als beeldend kunstenaar zou kunnen lanceren.

De oproep van Maria Manzoni, de belangrijkste galeriehoudster van het land en een invloedrijke figuur in de particuliere verzameling van hedendaagse kunst, veroorzaakt een diepe creatieve en existentiële crisis. Anna wordt geconfronteerd met niet alleen de druk van de markt, maar ook met herinneringen aan een jeugd vol afwijzing en schuld, een fundamentele vriendschap die afbrokkelt en het vermoeden dat ze misschien iets belangrijks heeft verraden onderweg.

La boca llena de trigo is het verhaal van een wonderkind dat nu een vrouw is, gevangen in een leeg doek. Een verhaal over toeval, over de spanning tussen vrijheid en gehoorzaamheid, over het verlangen om eerlijk te zijn tegenover wie je bent en wat je met je meedraagt. Een reflectie over zelfopgelegde eisen, schijn en de emotionele en financiële onzekerheid waarmee iemand te maken krijgt die zich een weg probeert te banen in een wereld die nog steeds verankerd is in de mythe van meritocratie.

Met een plastische, ironische en scherpe schrijfstijl debuteert Mayte Gómez Molina in de literatuur met een diep persoonlijke roman waarin de duizelingwekkende ervaring om gezien te worden en de angst om niet aan de verwachtingen te voldoen, een radicale inzet voor zorg – voor jezelf en voor anderen – worden als een vorm van verzet. Een roman waarin kunst geen thema is, maar een wond: wat pijn doet, wat redt, wat ons verbindt.