In het Parijs van de jaren tachtig en negentig vertelt een journaliste van Libération over de buitengewone avonturen
van Willie, Doumé en Leibowitz. De eerste is een jonge plattelandsjongen van schitterende schoonheid die uitgroeit
tot de koning van het homonachtleven in Parijs. De Corsicaan Doumé was Willies minnaar en oprichter van de eerste Franse
homobevrijdingsbeweging. Leibo, de getrouwde minnaar van de vertelster, is een jonge filosoof die begint aan de linkse kant
en zijn loopbaan afsluit op een ministerie.
Willie krijgt aids en wordt een mediapersoonlijkheid op het randje van het groteske, en een woeste en ontembare vijand van Doumé.
La mejor parte de los hombres is de eerste roman van Tristan Garcia en trok vanaf het moment van verschijnen
sterk de aandacht van pers en publiek. Met een directe stijl en een aanpak die afwijkt van de toen populaire autobiografische genres,
roept Garcia — die door zijn leeftijd de beschreven jaren niet zelf heeft meegemaakt — die tijd op met verrassende doeltreffendheid en levendigheid.
Recensies
«Met La mejor parte de los hombres, zijn eerste roman, vestigt Tristan Garcia zich als de literaire revelatie van het jaar.
Zijn verhaal over de jaren tachtig en negentig, tussen de homoscene en de nieuwe filosofen, is een prachtig moreel verhaal
met universele betekenis.» — Nelly Kaprièlian.
«Garcia beschrijft met talent de intellectuele herordening van de afgelopen twee decennia: de laatste zucht van de utopieën,
de bekering van links tot het kapitalisme, de veranderingen in het activisme, de betekenis van de breuken binnen de homogemeenschap,
belichaamd door de haat tussen Dominique en William. Met grote moed grijpt hij de recente geschiedenis aan en biedt, voorbij het lot van zijn personages,
een echte ideeënroman, iets wat zelden voorkomt in de Franse letterkunde.» — Jean Hurin, Le Magazine littéraire.
«In Frankrijk wagen schrijvers zich zelden op het terrein van de hedendaagse geschiedenis. Tristan Garcia is niet bang
om een politieke lezing te geven van de debatten die aids in de jaren negentig opriep. Hij weet die jaren, die wij leeg, lelijk en nutteloos achtten,
op een prikkelende manier te verbeelden en schetst op een moderne, tegelijk grappige, wrede en aandoenlijke wijze het portret van vertrouwde personages
die ons bijna ongewild raken.» — François Ozon, Les Inrockuptibles.
«Een wrede en donkere helderheid. Een openbaring.» — Christine Rousseau, Le Monde.
«Een intense en ruwe roman als een smokkelalcohol.» — Claude Arnaud, Le Point.
«De geboorte van een echte schrijver.» — Dominique Fernandez, Le Nouvel Observateur.
Over de auteur
Tristan Garcia (Toulouse, 1981) is een Franse schrijver en filosoof. Hij brak plotseling door
met zijn eerste roman, La mejor parte de los hombres, die de Floreprijs (2008) won
en hem tot een van de veelbelovendste stemmen van zijn generatie maakte. Zijn werk — zowel verhalen als essays — behandelt thema’s als
identiteit, politiek, massacultuur en de spanningen tussen verlangen, roem en mediakracht. Naast zijn literaire werk
is hij actief als denker binnen het hedendaagse gedachtegoed.
