Álvaro Retana, die zichzelf uitriep tot de «knapste schrijver ter wereld», wist altijd dat het belangrijkste was dat er over je gesproken werd, vooral als het negatief was. Meester van de ironische en frivole pen, van het homo-erotisme en de klucht, was hij een van de grote Spaanse schrijvers van de eerste helft van de twintigste eeuw, die met het verstrijken der jaren in vergetelheid raakte. Een onvergeeflijke onrechtvaardigheid die deze nieuwe uitgave van Las «locas» de postín en El fuego de Lesbos, voor het eerst in één band, wil herstellen.
Met zijn evenwichtige doses humor en nonchalance werden de romans van Retana in de jaren twintig en dertig uitstekend ontvangen, en toonden zij een Spanje dat de moderniteit ademde die uit andere Europese landen kwam. De hoofdpersonen van deze kluchtige verwikkelingen — wier namen grotendeels bekende personen uit de kring van de auteur verborgen — waren decadente estheten, wellustige kunstenaars, galante schrijvers en vooral libertijnse aristocraten die de geldende morele codes op de proef stelden. Een illusie van vrijheid die zou verdwijnen met het uitbreken van de Burgeroorlog en de dictatuur van Franco.
Las «locas» de postín en El fuego de Lesbos zijn twee romans die met kennis van zaken het homomilieu, lesbisch en biseksueel leven tijdens de gelukkige jaren twintig afbeelden. Beide werken tonen een reeks absurde taferelen waarin de meest uiteenlopende vertegenwoordigers van het derde geslacht vrij spel hebben, transformaties die sensatie veroorzaken in de Madrileense theaters en markiezinnen die worden bedrogen door hun vriendinnen en minnaressen; personages die voorlopers zijn van de camp en feestelijke stijl van auteurs als Eduardo Mendicutti of Luis Antonio de Villena en filmmakers als Pedro Almodóvar. Zoals Dimas Prychyslyy in het voorwoord van deze uitgave concludeert: «elke legende verdient het om versierd te worden. Retana is dat ongetwijfeld al lang.»
Over Álvaro Retana
Álvaro Retana (1890-1970) was de zoon van de politicus, diplomaat en schrijver Wenceslao Retana en Adela Ramírez de Arellano. Hij wordt beschouwd als de beste auteur van erotische romans uit het begin van de twintigste eeuw. Hij was ook journalist, kleermaker, tekenaar, kostuumontwerper en tekstschrijver van coupletten, naast een kenner van populaire genres en vernieuwer van het Spaanse toneelbeeld. Nonchalant en frivool, in zijn meer dan zestig romans zijn de meeste van de toenmalige «seksuele overtredingen» terug te vinden, zoals sadomasochistische, homoseksuele en biseksuele relaties, trio’s of viertallen. Tijdens de dictatuur van Primo de Rivera, en na de vervolging van erotische schrijvers, werd hij berecht en gevangen gezet. Hij bleef in Madrid tijdens de Burgeroorlog, waar hij zijn literaire carrière voortzette en samenwerkte in de wereld van het vertier. In 1939 werd hij ter dood veroordeeld, maar zijn straf werd omgezet en hij kwam in 1948 vrij. Hij kon nooit meer erotische romans schrijven en zijn ontwerpen werden niet meer in theaters vertoond. Tot het einde van zijn leven vocht hij tegen censuur en maatschappelijke conventies.
