Patrycja en Lukrecja zijn twee travestieten die opgroeiden in een communistische staat. Ze brachten de jaren 70 en 80 door aan de rand van de samenleving en vonden de pracht in de ellende, pronkend in parken en openbare toiletten, soldaten van de Sovjet-Unie verleidend, levend van dronkaards en toekijkend hoe hun vrienden aan aids stierven.
Voor wie er niet was, lijken hun schaamteloze en sluwe verhalen uit die jaren schandelijk. Nu staan ze op het punt naar Lubiewo te gaan, een kust- en toeristenstad aan de Oostzee, bewoond door een jongere generatie bevrijde homoseksuelen, en beseffen ze dat homo zijn in het huidige, reactionaire en braafdenkende Polen niet meer zo interessant is als onder de communisten. De veteranen en de jongeren voeren een felle strijd. De eersten eisen hun losbandige gewoonten op en koesteren een zekere nostalgie naar het communistische Polen. De laatsten, meer beschaafd, vragen gelijkheid, respect, het recht op huwelijk en adoptie... Allen delen het genoegen in het dispuut en de uitbundigheid. Zoals in het Decamerone vermengen zich in Lovetown portretten, anekdotes, seksuele scènes en herinneringen aan losbandigheid en nemen ze ons mee naar een verborgen wereld. Erfgenaam van Pasolini, maar ook van Selby’s Laatste stop Brooklyn, verricht Witkowski een literaire prestatie. Constant van perspectief wisselend, gaat hij van tragedie naar komedie, van idylle naar satire, van het smerige naar het verhevene, met een vrijheid die alle taboes bespot.
