Een baanbrekend werk over het verstrijken van de tijd en het zoeken naar LGTBIAQ+-identiteiten
Oktober 2019 in de stad van verblindend licht. Hernán gaat naar het uitvaartcentrum in de provinciehoofdstad waar hij woont om Leo te ontmoeten, zijn eerste grote liefde, wiens vader net is overleden. Ze hadden in 2002 een korte relatie, vlak voordat Leo vertrok, en sindsdien hebben ze elkaar niet meer gezien. De ontmoeting laat hen niet genoeg voelen, en ze spreken een paar dagen later af om samen koffie te drinken, te herinneren wie ze waren en te begrijpen wie ze nu zijn.
Wat aanvankelijk begint als een onbeduidend gesprek, verandert al snel in een reis naar het verleden vol verwijten. Ze kijken elkaar eindelijk als volwassenen in de ogen: Leo, een vader die niet heeft kunnen zijn wie hij werkelijk is; Hernán, een man die nog steeds de gevolgen draagt van een trauma van vóór zijn relatie met Leo. Geen van beiden weet hoezeer deze afspraak een keerpunt in hun leven zal betekenen.
«Ik omhels je, sluit mijn ogen en zie ons beiden van buitenaf, vanuit het raampje van dat vliegtuig, met een lied van U2 op volle sterkte op de achtergrond».
