Permafrost is het verrassende literaire debuut van Eva Baltasar, een korte en intense roman die op rauwe wijze het lichaam, het verlangen en de eenzaamheid onderzoekt via een vertelstem die zowel scherpzinnig als helder is.
Geschreven in de eerste persoon, neemt het verhaal ons mee in de geest van een vrouw die beschermd leeft achter een emotioneel pantser, een soort innerlijke permafrost. Net als de permanent bevroren aardlaag die de titel van het boek vormt, scheidt die bevroren laag haar van de buitenwereld. Van daaruit bekijkt ze met ironie en afstand alles om zich heen: een obsessieve en controlerende moeder, een zus die vastzit in een medicinale normaliteit en een omgeving die haar diep vreemd voorkomt.
De hoofdpersoon leeft met suïcidale driften en een meedogenloze blik op het leven, maar geeft zich tegelijkertijd intens over aan wat haar levend houdt: seks met andere vrouwen, literatuur en kunst. Tussen het meest lichamelijke hedonisme en de constante aantrekkingskracht van de dood, ontvouwt het verhaal zich als een elektrische monoloog vol zwarte humor, intelligentie en radicale openhartigheid.
Baltasars schrijfstijl, beïnvloed door haar achtergrond als dichteres, zit vol krachtige en fysieke beelden die het lichaam tot het ware domein van de roman maken. Permafrost is zo een directe, scherpe en diep persoonlijke roman die reflecteert op vrouwelijke vrijheid, verlangen, gekozen eenzaamheid en de moeilijkheid om in de wereld te leven.
Met deze roman begint Eva Baltasar aan de narratieve trilogie die zal worden voortgezet met Boulder en Mamut, drie verbonden boeken die verschillende fasen en manieren van het beleven van vrouwelijke identiteit en ervaring verkennen.
