De grote LGTB-scheppers van de 20e eeuw zoals je ze nog nooit verteld hebt gekregen.
Wist je dat Tórtola Valencia, een van de beroemdste danseressen van het eerste derde deel van de 20e eeuw, haar vriendin moest adopteren zodat zij kon erven en dat ze nu als moeder en dochter samen begraven liggen op een begraafplaats in Barcelona? En dat Luis Cernuda, een van de groten van de generatie van '27, Poemas para un cuerpo schreef, geïnspireerd door een Mexicaanse bodybuilder op wie hij verliefd werd? Wist je ook niet dat Francis Bacon, een van de belangrijkste Britse schilders van de 20e eeuw, in Madrid overleed omdat hij naar Spanje kwam om zijn vriend te ontmoeten, of dat Carmen Conde, de eerste vrouw die lid werd van de Koninklijke Academie van de Spaanse Taal, een groot deel van haar leven deelde met een andere vrouw?
Dit is slechts een kleine greep uit de namen die je zult vinden in de pagina’s van dit prikkelende essay dat, met een vlotte en directe stijl, de bedoeling heeft om een plaats te geven aan kunstenaars die zich vanwege hun seksuele afwijking moesten verbergen of het risico liepen de gevolgen te dragen van het vrij leven. Biografieën zoals die van Gil de Biedma, Miguel de Molina of Mari Trini, onder anderen, zullen ons helpen een deel van het afwijkende culturele geheugen van de 20e eeuw te reconstrueren, en bovendien aantonen dat de rebellen van het verlangen, degenen die het moesten opnemen tegen de vastgestelde sociale regels, er altijd zijn geweest.
Biografie van de auteur
Carlos Barea (Granada, 1987) heeft een diploma in Reclame en Public Relations van de Universidad Rey Juan Carlos, een master in Creatief Schrijven van de school Hotel Kafka en een master in LGBTIQ+ Studies van de Universidad Complutense de Madrid. Hij werkt samen met verschillende media, waaronder het TVE-programma Cine de Barrio, het tijdschrift Shangay en het culturele bijvoegsel El Asombrario, en werkt daarnaast als redacteur en professioneel lezer voor diverse uitgeverijen.
Wat zijn schrijverschap betreft, publiceerde hij in 2020 zijn eerste roman, Bendita tú eres (Egales), en in 2023 coördineerde hij de gezamenlijke werken Flores para Lola. Una mirada queer y feminista sobre la Faraona (Dos Bigotes & Egales), Ocaña. El eterno brillo del Sol de Cantillana (Dos Bigotes) en Pepe Espaliú. Visibilidad, experiencias y construcciones culturales en torno al VIH (Flores Raras). In 2024 coördineerde hij Eloy de la Iglesia. El placer oculto del cine español (Dos Bigotes) en werkte hij aan het scenario van de documentaire La última noche de Sonia Martínez (RTVE).
