In 1965 begon Steve Schapiro Andy Warhol fotografisch te begeleiden voor het tijdschrift Life. Op dat moment was Warhol bezig zijn reputatie als belangrijke popartiest te vestigen, geïnspireerd door de massacultuur en haar consumptiegoederen. Zijn donkere zonnebril, zijn platina blonde pruik en zijn sobere houding in het openbaar maakten van deze enigmatische, charismatische en uiterst ambitieuze kunstenaar een onmiskenbare figuur. Warhol wist heel goed dat hij alleen sterstatus kon bereiken als hij zich omringde met mensen die zijn opkomst documenteerden. Schapiro, die naar eigen zeggen vooral “rustig bleef en veel glimlachte”, was net zo ambitieus en hardwerkend als Warhol. Hij was de juiste persoon om in beelden Warhols onstuitbare opkomst en zijn evolutie van cultkunstenaar uit New York tot icoon van de 20e eeuw vast te leggen. Ironisch genoeg werd Schapiro’s reportage nooit gepubliceerd in Life, waardoor veel van zijn foto’s voor het eerst in dit boek worden getoond. Hiervoor werden zijn negatieven, die tot dan toe sluimerden in de diepten van zijn archief, zorgvuldig gescand.

Tussen 1965 en 1966 bevond Warhol zich op het hoogtepunt van zijn artistieke creatie. Schapiro fotografeerde Warhol met zijn gevolg van supersterren — waaronder legendes als Edie Sedgwick en Nico — bij openingen, tijdens de opnames van zijn undergroundfilm Camp, bij de productie van zijn zeefdrukken in de Factory en terwijl hij door de straten van New York zwierf. Schapiro was ook aanwezig bij de opening van de eerste museale retrospectieve van Warhol in het Institute of Contemporary Art in Philadelphia, bezocht door duizenden mensen. Die avond werd Warhol gekroond tot de nieuwe coole koning van de kunst: het begin van de “Andymania”. De laatste halte van de “Warhol Express” was Los Angeles, waar Andy zijn ironische Silver Clouds presenteerde in de Ferus Gallery, verbleef in het pittoreske The Castle en een optreden van de legendarische band Velvet Underground organiseerde en filmde.

Meer dan 120 foto’s van Steve Schapiro worden in dit boek gecombineerd met werken van Warhol die in dezelfde periode zijn gemaakt en tentoongesteld. De platen van de kunstwerken zijn apart gedrukt en in het boek geplakt. Onder de opgenomen stukken bevinden zich Before and After, 4, 1962; Colored Campbell’s Soup Can, 1965; S&H Green Stamps, 1965; One Dollar Bills (Fronts), 1962; 100 Cans, 1962; Flowers, 1965; Shot Red Marilyn, 1964; Elvis I and II [Elvis Diptych] [Ferus Type], 1963–64; Green Disaster #2 (Green Disaster Ten Times), 1963; en White Disaster (White Car Crash 19 Times), 1963. De teksten bevatten een interview met Steve Schapiro, die begin 2022 overleed, evenals een essay en uitgebreide bijschriften geschreven door Blake Gopnik, de officiële biograaf van Warhol. Andy Warhol and Friends 1965–1966 is het definitieve portret van een revolutionaire kunstenaar die de Amerikaanse cultuur van de naoorlogse periode beslissend heeft beïnvloed.