Mijn tienerik zat opgesloten in een kast, ervan overtuigd dat Clive Barker de enige openlijk homoseksuele persoon was die zich toelegde op mijn lievelingsgenre: de griezel. Gelukkig had ik het mis: de aanwezigheid van LGTBIQ+-personen in fantastische films is een constante geweest door de geschiedenis heen en is alleen maar toegenomen in de afgelopen decennia. Naast dat ze deel uitmaken van het collectieve beeld, waren filmmonsters uit de gotische literatuur — zoals Dracula, het schepsel van Frankenstein of Mr. Hyde — enkele van de eerste voorbeelden van queer voorstellingen op het grote scherm, altijd verbonden met het vreemde, het aparte en alles wat het heteronormatieve uitdaagde.
Van de overheersing van negatieve clichés — lesbiennes met psychopatische neigingen, bloeddorstige biseksuele vampiers, travestieten als moordenaars, en nog veel meer — tot de geleidelijke aanvaarding van diversiteit, biedt Scream Queer een brede blik op de evolutie van de LGTBIQ+-vertegenwoordiging in het fantastische genre door de analyse van honderden films. Tegelijkertijd verjaagt het trauma’s en vertelt het de persoonlijke ervaringen die de schrijver hebben gevormd: een homo geobsedeerd door griezelfilms.
