Al faro é, a pesar da súa brevidade, unha das obras maiores de Virginia Woolf. Concebida máis como un cadro que como unha novela, móstranos o devenir interior de catro personaxes ao longo de dous días entre os cales transcorren dez anos. O estilo da novela, barroco e poético, é tan deslumbrante como o retrato psicolóxico, a carga simbólica das súas imaxes e a profundidade conceptual dunha Virginia Woolf en estado de graza que, con esta novela, nos ofrece unha das cimas do modernismo literario.

Virginia Woolf (1882 - 1941) foi unha das figuras centrais do modernismo literario do século XX. Filla do crítico e historiador Leslie Stephen, medrou nun entorno profundamente intelectual que marcou a súa formación desde moi nova. Pronto converteuse nunha das voces máis influentes do chamado Grupo de Bloomsbury, un círculo decisivo na renovación cultural británica, onde desenvolveu o seu interese polo feminismo, a experimentación estética e novas formas de narrar a experiencia interior.

Durante a década de 1920 fundou xunto a Leonard Woolf a editorial Hogarth Press, desde a que impulsou tanto a súa propia obra como a de autores clave do seu tempo. Novelas como La señora Dalloway e Al faro transformaron a narrativa contemporánea pola súa exploración da conciencia e do tempo subxectivo. En 1941, tras varios episodios depresivos agravados polo contexto da Segunda Guerra Mundial no Reino Unido, quitouse a vida. A súa obra segue sendo unha referencia imprescindible da literatura moderna.